این یک داستان واقعی است که در سرزمینی اتفاق افتاده است. ماجرا در مورد مردی است که به تازگی تراکی خریده بود ، روزی برای سر زدن به آن از خانه خارج شد و در کمال تعجب مشاهده کرد که پسر بچه سه ساله اش در حال کوبیدن میخ بر بدنه براق ! تراک بود، مرد در حالیکه از دیدن این صحنه شدیداً عصبانی شده بود به طرف پسر بچه دوید، او را به عقب پرت کرد و برای مجازات وی ، آن قدر با چکش روی انگشتانش کوبید که آنها را به شکل خمیر در آورد.پس از گذشت مدتی وقتی مرد آرام شد با عجله پسر بچه را به بیمارستان رساند. دکترها برای نجات وی و حفظ استخوان های خرد شده اش تلاش زیادی کردند ولی متاسفانه شدت مجروحیت به اندازه ای بود که نهایتاً مجبور به قطع انگشتان هر دو دستش شدند. بعد از عمل جراحی ، هنگامیکه پسر بچه به هوش آمد و با آن صحنه دلخراش دستان بدون انگشت مواجه شد ، نگاهی به پدر انداخت و معصومانه پرسید: "بابا ! به خاطر کاری که با تراک کردم معذرت می خوام" سکوتی کرد و ادامه داد"ولی انگشتهای من چی ؟! کی دوباره مثل قبل میشن؟" پدر به خانه برگشت و آن قدر کاری که کرده بود از یک سو و حرف های پسربچه از سوی دیگر، او را عذاب می داد که اقدام به خودکشی کرد... کمی راجع به این ماجرا تامل کنید.... کدام یک بهتر است ؟انتقام یا لذتی ناشی از بخشش؟ کمی فکر کنید پیش از آن که تحملتان را در مقابل کسی که که عاشقانه دوستش دارید، از دست بدهید... تراک قابل ترمیم است اما استخوانهای شکسته و احساسات جریحه دار شده ، نه ! بیشتر اوقات آن قدر عصبانی می شویم که دیگر به این که چه عملی از چه کسی سر زده توجهی نمی کنیم و فراموش می کنیم که لذتی که در بخشش است در انتقام نیست! انسان اشتباه می کند و بشر جایزالخطاست ولی عملی که هنگام خشم از ما سر می زند تا ابد در ذهن و خاطرمان باقی خواهد ماند. ( و ذهنمان را خواهد آزرد!)
وقتی این یادداشت را مینویسم که ساعت سه نیمهشب است و هنوز 12 ساعت از قهرمانی پرسپولیس نگذشته است و تنها با اصرار دوستان مطبوعاتی که اصرار داشتند برای قهرمانی چیزی بنویسم این یادداشت را مینویسم و یک شرط برای آنها گذاشتم که تنها موقعی این یادداشت چاپ شود که من از ایران رفته باشم. ابتدا میخواهم از نامهربانیهایی که با من در این مدت شده صحبت کنم. شاید الآن لحظاتی نباشد که شیرینی قهرمانی را به کام هواداران تلخ کنم، اما باید بگویم که وقتی اول فصل به پرسپولیس آمدم، تعدادی از اطرافیان و کادر باشگاه پرسپولیس دوست نداشتند که من با این تیم نتیجه بگیرم و شروع به شایعهپراکنی و اذیتکردن من کردند. اما بعد از نتایج خوب اول فصل من متقاعد شدند که من در پرسپولیس بمانم. ولی بعضیها بودند که هنوز دوست نداشتند که من نتیجه بگیرم و حتی تمام شرایط را بعد از باخت با استقلال اهواز مهیا کردند که مدیرعامل باشگاه من را اخراج کند. و حتی لبتاب من را هم شکستند. با این حال با درایت و صبر آقای حبیب کاشانی در این تیم ماندگار شدم تا به خیلیها ثابت شود که من میتوانم پرسپولیس را قهرمان لیگ کنم. حالا آنها میتوانند بعد از رفتن من به کارها و اهدافی که دوست داشتند برسند. میخواهم از هواداران پرسپولیس به خاطر اینکه من را بعد از ناکامیها و باختها تحمل کردند، تشکر کنم. من تا آخرین لحظه به عشق هواداران همه ناملایمتها را تحمل کردم تا به قولی که اول فصل به آنها داده بودم عمل کنم. هواداران پرسپولیس یکی از بهترین هواداران فوتبال دنیا هستند و حتی بعد از باختها نیز هیچوقت امیدشان را به قهرمانی از دست ندادند پرسپولیس سال دیگر نیز میتواند با این تماشاگران به قهرمانی برسد. هواداران پرسپولیس میتوانند الگوی هواداران در ایران باشند. زیرا تا لحظه آخر تیمشان را تشویق میکردند و امیدشان را از دست ندادند. یکی از دلایلی که من از پرسپولیس میروم، به خاطر هواداران پرسپولیس است. زیرا نمیدانم که میتوانم انتظارات آنها را برای قهرمانی در آسیا برآورده کنم. و از آنها یک درخواست دارم که از مربی بعدی نیز به خوبی من استقبال شود و با یک نتیجه بد ناامید نشوند. هواداران پرسپولیس در سال بعد باید از کادر فنی حمایت کامل کنند، زیرا پرسپولیس برای فصل بعد کاری بسیار مشکل پیشرو دارد. از اینکه لقب امپراتور را به من دادند، بسیار خوشحال هستم. امیدوارم سالهای بعد باز هم این لقب را از استادیومهای ایران بشنوم؛ زیرا من دوست دارم دوباره با این هواداران روبهرو شوم نمیخواهم نصیحت کنم، اما به تمام جوانهای ایرانی میگویم که شماها نیازی به لابی و پارتیبازی ندارید تا به جاهای بهتری برسید. زیرا جوانهای ایرانی همگی باهوش هستند و اصلاً در دنیا به این معروف هستند. رابطهداشتن با افرادی که قدرت نفوذ زیادی دارند تا ما را به جای بالاتر بکشند، کار انسانهای ضعیف است. میخواهم از تمام دوستان مطبوعاتی به خصوص تحریریه چلچراغ تشکر کنم. چون میدانم در طول فصل چه استقلالی چه پرسپولیسی طرفدار افشین قطبی بودند. چندینبار قرار بود با همکارتان بهصورتِ سرزده به دفتر چلچراغ بیایم، اما هر بار اتفاقی افتاد که نشود و یکی از افسوسهایی که میخورم این است که نتوانستم دوستان چلچراغیام را از نزدیک ببینم. اما مطمئن هستم روزی دوباره همدیگر را خواهیم دید. یکی از آرزوهای بزرگ زندگی من این است که سرمربی تیم ملی کشورم شوم و هر روز با این رویا میخوابم و بلند میشوم و مطمئن هستم روزی به این افتخار بزرگ دست پیدا میکنم. زندگی نیز شبیه فوتبال است. با تمام اشکها و لبخندها. در طول این 11 ماهی که درکنار مردم ایران بودم، لبخندهایم بیشتر از اشکهایم بود و وقتی میخواهم وطنم را ترک کنم، بدترین لحظاتِ زندگیام است. مردم ایران در این مدت من را عاشقانه دوست داشتند و خیلی به من محبت کردند. آنها من را مثل یکی از اعضای خانوادهشان دوست داشتند. امیدوارم روزی با موفقیت در تیم ملی ایران لطفهای آنها را جبران کنم. و در پایان میخواهم بگویم قبل از اینکه به ایران بیایم، همیشه از اینکه یک ایرانی هستم، به خودم افتخار میکردم و الآن درحالی کشورم را ترک میکنم که هرکجای دنیا بروم با صدای بلند داد میزنم که من یک ایرانی هستم و با غرور از خوبیهای کشورم، از مردم کشورم و از زیباییهای کشورم تعریف میکنم و به عنوان یک ایرانی هرجا که لازم باشد از کشورم دفاع میکنم. من از اینکه کشورم را ترک میکنم، اندوهگین هستم و قلبم و فکر و ذهنم به لحظهای میاندیشد که درحال ترککردنِ ایران هستم و از این لحظه وحشت دارم. میخواهم در پایان این یادداشت برای تمام مردم کشورم، برای پرسپولیسیهای عزیز و برای تمام روزنامهنگاران ایرانی آرزوی موفقیت کنم. به امید روزهای بهتر برای ایران و ایرانی…
بهنقل از هفتهنامهی چلچراغ شمارهی 298، شنبه 25 خرداد 1387
کشاورزی فقير از اهالی اسکاتلند فلمينگ نام داشت. يک روز، در حالی که به دنبال امرار معاش خانوادهاش بود، از باتلاقی در آن نزديکی صدای درخواست کمک را شنيد، وسايلش را بر روی زمين انداخت و به سمت باتلاق دويد... پسری وحشت زده که تا کمر در باتلاق فرو رفته بود، فرياد میزد و تلاش میکرد تا خودش را آزاد کند. فارمر فلمينگ او را از مرگی تدريجی و وحشتناک نجات داد... روز بعد، کالسکهای مجلل به منزل محقر فارمر فلمينگ رسيد. مرد اشرافزاده خود را به عنوان پدر پسری معرفی کرد که فارمر فلمينگ نجاتش داده بود. اشراف زاده گفت: «میخواهم جبران کنم شما زندگی پسرم را نجات دادی.» کشاورز اسکاتلندی جواب داد: «من نمیتوانم برای کاری که انجام دادهام پولی بگيرم.» در همين لحظه پسر کشاورز وارد کلبه شد. اشرافزاده پرسيد: «پسر شماست؟» کشاورز با افتخار جواب داد: «بله» - با هم معامله میکنيم. اجازه بدهيد او را همراه خودم ببرم تا تحصيل کند. اگر شبيه پدرش باشد، به مردی تبديل خواهد شد که تو به او افتخار خواهی کرد... پسر فارمر فلمينگ از دانشکدة پزشکی سنت ماری در لندن فارغ التحصيل شد و همين طور ادامه داد تا در سراسر جهان به عنوان سِر الکساندر فلمينگ کاشف پنسيلين مشهور شد... سالها بعد، پسر همان اشرافزاده به ذات الريه مبتلا شد. چه چيزی نجاتش داد؟ پنسيلين!
گروهى از فارغالتحصيلان قديمى يک دانشگاه که همگى در حرفه خود آدمهاى موفقى شده بودند، به اتفاق هم به ملاقات يکى از استادان قديمى خود رفتند. پس از خوش و بش اوليه، هر کدام از آنها در مورد کار خود توضيح ميداد و همگى از استرس زياد در کار و زندگى شکايت مي کردند. استاد به آشپزخانه رفت و با يک کترى بزرگ چاى و انواع و اقسام فنجانهاى جور واجور، از پلاستيکى و بلور و کريستال گرفته تا سفالى و چينى و يکبار مصرف بازگشت و مهمانانش را به چاى دعوت کرد و از آنها خواست که خودشان زحمت چاى ريختن براى خودشان را بکشند. پس از آن که تمام دانشجويان قديمى استاد براى خودشان چاى ريختند و صحبتها از سر گرفته شد، استاد گفت: اگر توجه کرده باشيد، تمام فنجانهاى قشنگ و گران قيمت برداشته شده و فنجانهاى دم دستى و ارزان قيمت، داخل سينى برجاى ماندهاند. شما هر کدام بهترين چيزها را براى خودتان ميخواهيد و اين از نظر شما امرى کاملا طبيعى است، اما منشاء مشکلات و استرسهاى شما هم همين است. مطمئن باشيد که فنجان به خودى خود تاثيرى بر کيفيت چاى ندارد. بلکه برعکس، در بعضى موارد يک فنجان گران قيمت و لوکس ممکن است کيفيت چايى که در آن است را از ديد ما پنهان کند. چيزى که همه شما واقعا ميخواستيد يک چاى خوش عطر و خوش طعم بود، نه فنجان. اما شما ناخودآگاه به سراغ بهترين فنجانها رفتيد و سپس به فنجانهاى يکديگر نگاه ميکرديد. زندگى هم مثل همين چاى است. کار، خانه، ماشين، پول، موقعيت اجتماعى و .... در حکم فنجانها هستند. مورد مصرف آنها، نگهدارى و دربرگرفتن زندگى است. نوع فنجاني که ما داشته باشيم، نه کيفيت چاى را مشخص ميکند و نه آن را تغيير ميدهد. اما ما گاهى با صرفا تمرکز بر روى فنجان، از چايي که خداوند براى ما در طبيعت فراهم کرده است لذت نميبريم. خداوند چاى را به ما ارزاني داشته نه فنجان را. از چايتان لذت ببريد. خوشحال بودن البته به معني اينکه همه چيز عالى و کامل است، نيست. بلکه بدين معني است که شما تصميم گرفتهايد آن سوى عيب و نقصها را هم ببينيد. در آرامش زندگى کنيد، آرامش هم درون شما زندگى خواهد کرد
برای تبادل لینک باید page rank شما 2 یا بالای 2 باشد. ابتدا لینک سایت را با نام "بزرگترین سایت تفریحی ایران" در سایت یا وبلاگ خود ثبت کنید بعد از آن ازاینجا درخواست خود را به من اطلاع بدهید تا لینک شما گذاشته شود.
وضعيت آنلاين ها :
اعضاي آنلاين:
